TARÄ°HSEL ASTROLOJÄ° VE ASTRONOMÄ°

“Astroloji” diye hitap ettiÄŸimiz, gök cisimlerinin hareketinden geleceÄŸi öğrenme merakına Ä°slam aleminde  “Ä°lm-i Nücum“  yani “Yıldızlar ilmi” denirdi ve ilm-i nücum, astrolojinin temel kaynaklarından vede çok daha kapsamlı olan ÅŸekli idi.

Yıldıznámelerde gök cisimleri vasıtasıyla akla gelebilecek tüm soruların cevaplarını bulmak mümkündür. Elyazması kütüphanelerimizde muhafaza edilen asırlar öncesinden kalma yıldıznamelerden bazı bölümler yeralıyor. Yıldızlardan medet ummak geçmiÅŸi binlerce sene öncesine dayanan folklorik bir inançtır, dolayısıyla bugün sadece bir araÅŸtırma konusudur ve bu bahislerin artık “uygulama” maksadıyla deÄŸil, ‘GeçmiÅŸi Öğrenme’ maksadıyla okunmaları gerekir.

“Ä°lm-i nücum“, “Müneccim” ve “Yıldızname” Bu Üç Kelime, asırlar boyunca Kadın-Erkek, her yaÅŸtan hemen herkesin merakını çekmiÅŸ, sıkıntıların halinde ve gelecek konusundaki merakın tatmininde hep bu kavramlardan medet umulmuÅŸtur.

“Ä°lm-i nücum” “Yıldızlar Ä°lmi”; daha doÄŸrusu ‘Yıldızlar Vasıtasıyla GeleceÄŸi Görmek ve Öğrenmek’ demektir ve bugün “Astroloji” diye hitap ettiÄŸimiz modern yıldız falının astronomik esaslara dayalı temeli ve çok daha kapsamlı hálidir. Bu iÅŸin üstadına “Müneccim”, müneccimler tarafından kaleme alınımış eserlere de ‘”Yıldızname” denir.

Dolayısıyla bir müneccim aynı zamanda astronomi, yani gök bilimcisiydi. Nücum ilmi bugünün astrolojisinin temel aldığı burçlarla ve gezegenlerle sınırlı kalmaz, o devirde bilinen yıldızlar ve bütün öteki gök cisimleri de işin içine girerler, gökyüzü ‘menzil’ denilen 28 parçaya taksim edilir ve binlerce yıldızın menzillere göre dağılımı ayrıntılı bir şekilde yorumlanırdı.