TARİHSEL ASTROLOJİ VE ASTRONOMİ

“Astroloji” diye hitap ettiğimiz, gök cisimlerinin hareketinden geleceği öğrenme merakına İslam aleminde  “İlm-i Nücum“  yani “Yıldızlar ilmi” denirdi ve ilm-i nücum, astrolojinin temel kaynaklarından vede çok daha kapsamlı olan şekli idi.

Yıldıznámelerde gök cisimleri vasıtasıyla akla gelebilecek tüm soruların cevaplarını bulmak mümkündür. Elyazması kütüphanelerimizde muhafaza edilen asırlar öncesinden kalma yıldıznamelerden bazı bölümler yeralıyor. Yıldızlardan medet ummak geçmişi binlerce sene öncesine dayanan folklorik bir inançtır, dolayısıyla bugün sadece bir araştırma konusudur ve bu bahislerin artık “uygulama” maksadıyla değil, ‘Geçmişi Öğrenme’ maksadıyla okunmaları gerekir.

“İlm-i nücum“, “Müneccim” ve “Yıldızname” Bu Üç Kelime, asırlar boyunca Kadın-Erkek, her yaştan hemen herkesin merakını çekmiş, sıkıntıların halinde ve gelecek konusundaki merakın tatmininde hep bu kavramlardan medet umulmuştur.

“İlm-i nücum” “Yıldızlar İlmi”; daha doğrusu ‘Yıldızlar Vasıtasıyla Geleceği Görmek ve Öğrenmek’ demektir ve bugün “Astroloji” diye hitap ettiğimiz modern yıldız falının astronomik esaslara dayalı temeli ve çok daha kapsamlı hálidir. Bu işin üstadına “Müneccim”, müneccimler tarafından kaleme alınımış eserlere de ‘”Yıldızname” denir.

Dolayısıyla bir müneccim aynı zamanda astronomi, yani gök bilimcisiydi. Nücum ilmi bugünün astrolojisinin temel aldığı burçlarla ve gezegenlerle sınırlı kalmaz, o devirde bilinen yıldızlar ve bütün öteki gök cisimleri de işin içine girerler, gökyüzü ‘menzil’ denilen 28 parçaya taksim edilir ve binlerce yıldızın menzillere göre dağılımı ayrıntılı bir şekilde yorumlanırdı.